ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Ολυμπιακοί αγώνες, Κοινωνικοί αγώνες

Το 2016, εκτός από τη χρονιά-εφιάλτη των απανωτών τρομοκρατικών επεισοδίων, θα μείνει στην ιστορία ως η χρονιά των Ολυμπιακών του Ρίο ντε Τζανέιρο. Η χρονιά που το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός του πλανήτη έλαβε για πρώτη φορά χώρα σε έδαφος της Νότιας Αμερικής. Όπως είναι επόμενο, οι αγώνες, ένα δρώμενο κάτι παραπάνω από δια-πολιτισμικό, δεν θα μπορούσαν να μην έχουν έντονο το χρώμα των κοινωνικών εξελίξεων της εποχής. Αξίζει λοιπόν να κάνουμε μια ανασκόπηση στους αγώνες του Ρίο παραμερίζοντας, για μια φορά, την αθλητική οπτική και υιοθετώντας μια πιο κοινωνική.

Εντάξει Άννα, σε ακούσαμε!

                     Ο Έλληνας από τη φύση του θέλει να γκρινιάζει. Δεν είναι ικανοποιημένος με τίποτα, ακόμα κι όταν όλα είναι υπέροχα. Το τελευταίο βέβαια σπάνια συμβαίνει, σε κάθε περίπτωση πάντως έχει την τάση να "κάνει την τρίχα, τριχιά". Τρελαίνεται να μεγαλοποιεί τα πράγματα, να ασχολείται διαρκώς με ένα πρόβλημα μέχρι να γίνει γραφικός. Τρανό παράδειγμα αποτελεί το ζήτημα της Άννας Κορακάκη και όλων όσων ασχολήθηκαν με αυτό.

Μας κανατε να ντρεπομαστε

Ρίο 2016. Ολυμπιακοί Αγώνες 2016. Άννα Κορακάκη, Λευτέρης Πετρούνιας και Κατερίνα Στεφανίδη. Αυτοί οι άνθρωποι κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο στο αγωνισμά τους, κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων.

Είναι Δικά Τους Τα Μετάλλια!

"Εντάξει σίγουρα ευχαριστώ όλον τον κόσμο για την υποστήριξή του, αλλά ο σύζυγός μου με έχει υποστηρίξει πριν πάρω το χρυσό μετάλλιο κι όλο το χρόνο έχει δουλέψει όσο έχω δουλέψει κι εγώ και σίγουρα το αφιερώνω σ'αυτόν" είπε η Κατερίνα Στεφανίδη μετά από ερώτηση δημοσιογράφου στο αεροδρόμιο για το αν αφιερώνει τώρα που επέστρεψε το μετάλλιο στην Ελλάδα. Η αλήθεια είναι ότι τόσο σε αυτή της τη δήλωση όσο και στις δηλώσεις που έγιναν στον ΑΝΤ1 (ΠΗΓΗ:https://www.youtube.com/watch?v=2Ugeap9_KKw) μου φάνηκε αρκετά ειλικρινής. Όχι, δεν θα το αφιερώσει στην Ελλάδα ακόμα και αν κάποιοι ξινίζουν για αυτό.

Rio 2016: Η σύνοψη!

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, το μεγαλύτερο αθλητικό συμβάν παγκοσμίως, αποτελούν πλέον παρελθόν. Δύο εβδομάδες με ασταμάτητο αθλητικό θέαμα έφτασαν στο τέλος τους με τη χθεσινή, ομολογουμένως διασκεδαστική, τελετή λήξης. Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να θυμηθούμε τα βασικότερα σημεία τους σε λίγες παραγράφους...

Η όψη της Ελλάδας στο πρόσωπο της Άννας

Όταν η χώρα σου κατατρέχεται από χίλια μύρια προβλήματα, οποιαδήποτε διεθνής καταξίωση, είτε σε ατομικό είτε σε ομαδικό επίπεδο, είτε μικρή είτε μεγάλη, αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, αποτελεί μια υπόκωφη ανακούφιση θα έλεγα, ένα σημάδι προς ‘’τους έξω’’ ότι είμαστε ακόμα εδώ και μία παρότρυνση προς ΄΄τους έσω΄΄ ότι μπορούμε και πρέπει να είμαστε ακόμα εδώ. Ε και δύο ολυμπιακά μετάλλια δεν τα λες και λίγο. Πόσο μάλλον όταν το ένα είναι χρυσό, πόσο μάλλον όταν ο εθνικός σου ύμνος ακούγεται για μία ακόμα φορά στα μήκη και στα πλάτη της γης.

Euro ώρα μηδέν

Φίλε ποδοσφαιρόφιλε, αν οι λίγοι μήνες ανάπαυσης των ''πολεμιστών'' και μεταγραφικού αναβρασμού που μεσολαβούν μεταξύ της λήξης και της επανέναρξης των εθνικών πρωταθλημάτων, του Τσάμπιονς Λιγκ και του Γιουρόπα Λιγκ (στις καρδιές μας παραμένει πάντα Κύπελλο Ουέφα) σου φαίνονται αιώνας, σκέψου ότι αύριο βράδυ θα δεις έναν τελικό Γιούρο μετά από 4 χρόνια. Και μετά ξανά το μακρινό 2020. Αυτό από μόνο του αποτελεί ένα κίνητρο για να θρονιαστείς αύριο φαρδύς-πλατύς στον καναπέ σου αγκαλιά με μπύρες και πίτσες για να δεις Γαλλία και Πορτογαλία να διασταυρώνουν τα ξίφη τους για το βαρύτιμο τρόπαιο της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

Κάποια στιγμή θα παίξουν...

Η αλήθεια είναι πως αυτό το Euro δεν ξεκίνησε και με τους καλύτερους οιωνούς. Πλημμύρες σε όλη τη Γαλλία, απεργιακές κινητοποιήσεις με σχεδόν πλήρη παράλυση των πάντων, απειλές από τον ISIS  για τρομοκρατικά χτυπήματα. Και τα προβλήματα δε σταμάτησαν εκεί. Με την εκκίνηση του Euro, κεντρικοί δρόμοι μεγάλων πόλεων της Γαλλίας μετατράπηκαν σε ρινγκ, όπου φανατισμένοι- και μεθυσμένοι- οπαδοί εθνικών ομάδων συγκρούονται τόσο μεταξύ τους όσο και με τις αστυνομικές δυνάμεις. Τώρα γιατί να πας να παρακολουθήσεις μία γιορτή του ποδοσφαίρου και να αρχίσεις να παίζεις ξύλο τόσο μανιασμένα, πραγματικά αδυνατώ να το σχολιάσω.

All hail the king...

Για να πω την αλήθεια σκοπός μου αρχικά ήταν να γράψω ένα κλασσικό recap του χθεσινού παιχνιδιού. Αλλά τέτοια έχετε διαβάσει και θα διαβάσετε μπόλικα σήμερα αλλά και τις επόμενες ημέρες καλύτερα και από πιο κατερτισμένους γνώστες του αντικειμένου οπότε μάλλον δεν περιμένατε εμένα. Θα ήθελα να δηλώσω ευθύς εξ'αρχής ότι το κείμενο που θα διαβάσετε θα είναι ένα κείμενο καθαρά προσωπικό, μια δήλωση αγάπης για τον καλύτερο μπασκετμπολίστα του καιρού μας και ίσως όχι μόνο. 

O Βασιλιάς Στο Θρόνο Του

Δευτέρα ξημερώματα και όλος ο μπασκετικός κόσμος περιμένει να πάει η ώρα 3 για να παρακολουθήσει τον καλύτερο αγώνα της χρονιάς. Τον 7 τελικό μεταξύ των Golden State Warriors και των Cleveland Cavaliers. Mε τους 1ους να θέλουν να επαναλάβουν την περσινή τους επιτυχία και να κάνουν το back to back και την παρέα του LeBron James να θέλει να φέρει επιτέλους ένα πρωτάθλημα στην πόλη του Cleveland.

Οι Προβλέψεις Για Το Euro

Το φετινό καλοκαίρι, σε αντίθεση με το προηγούμενο, έχει πάρα πολύ έντονη αθλητική δραστηριότητα. Το Euro 2016 ανοίγει την αυλαία του σήμερα και για τον επόμενο μήνα οι τηλεοπτικοί δέκτες θα μας προσφέρουν μοναδικές ποδοσφαιρικές στιγμές.

Η Ανάλυση Του Euro

Οι τηλεοράσεις έχουν ήδη προθερμανθεί. Οι τηλεθεατές το ίδιο και πλέον είμαστε έτοιμοι για να παρακολουθήσουμε μια μεγάλη διοργάνωση γεμάτη μεγάλα ματς. Ακόμα και αν λείπει μια ομάδα σαν την Ολλανδία και την Ελλάδα το ενδιαφέρον μας παραμένει αμείωτο. Σε αυτά τα πλαίσια περνάμε από το μικροσκόπιο όλες τις 23άδες του Euro και αναλύουμε ποια είναι τα σημεία που θα κάνουν τη διαφορά αλλά και οι αδυναμίες τους.

Εγώ; Να πάω γήπεδο εγώ;

 Αν μου έλεγαν πριν από ένα χρόνο «Ευαγγελία, θα πας στο γήπεδο να δεις αγώνα μπάσκετ και θα σ'αρέσει κιόλας», θα έκανα μία γκριμάτσα δυσπιστίας, θα στένευα τα μάτια και θα έλεγα κοφτά «Αυτό, αποκλείεται». Πού να 'ξερα, όμως, ότι θα έμπαινα στα μουλωχτά σε αγώνα και θα χειροκροτούσα παρέα με τους φίλαθλους του Παναθηναϊκού στην θύρα 13;

Αργεντινή, Βραζιλία και στο βάθος Χιλή και Ουρουγουάη!

Πέρα από το Euro αυτές τις μέρες παίζει και η Αμερική μπάλα. Το Copa America ξεκίνησε και οι ομάδες είναι έτοιμες να διεκδικήσουν ένα κύπελλο γεμάτο εκπλήξεις. Μόνο και μόνο αν αναλογιστεί κανείς ότι ούτε η Βραζιλία ούτε η Αργεντινή πήραν το κύπελλο στις προηγούμενες δύο διοργανώσεις θα καταλάβει ότι δεν υπάρχει κανένα ξεκάθαρο φαβορί.

Muhammad Ali: Ένας Πρωταθλητής, Ένας Θρύλος

     Το 2016 μάλλον είναι η χρονιά των αποχαιρετισμών. Είπαμε αντίο σε αγαπημένους ηθοποιούς, τραγουδιστές και αθλητές. Σήμερα λοιπόν, στις 4 Ιουνίου το 2016 μας πήρε έναν ακόμα μεγάλο αθλητή, μια τρομερή προσωπικότητα.

   

Στην ίδια πισίνα, θα το ξανασηκώσει!

Το 2001 έφτασε στον τελικό του Champions League, εναντίον της Jug, όμως οι διαιτητές του στέρησαν το κύπελλο. Το 2002, εναντίον της Honved αυτή τη φορά, έφτασε ξανά στον τελικό και κατάφερε να κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης. Σαν dejavu, σήμερα παίζει τον τρίτο τελικό Champions League της ιστορίας του, στο ίδιο κολυμβητήριο που κατέκτησε το τρόπαιο το 2002, εναντίον της ομάδας από την οποία το έχασε το 2001. Ο  Θοδωρής Βλάχος, που ήταν τότε βοηθός προπονητή του Zoltan Kasas, σήμερα είναι πρώτος προπονητής, και ο δικός του βοηθός, Δημήτρης Κραβαρίτης, ήταν παίχτης σ' εκείνο το θρίαμβο, πριν από 14 χρόνια.

O Μεγαλύτερος Θρύλος...

Και από τα ξημερώματα του Σαββάτου ο αθλητισμός είναι λιγάκι πιο φτωχός. Καθώς ο μεγαλύτερος και καλύτερος πυγμάχος που έχει περάει ποτέ, Muhammad Ali, άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Φοίνιξ, σε ηλικία 74 ετών έπειτα από 32 χρόνια επίπονης μάχης με τη νόσο Parkinson.

A Clash of Titans

Έφτασε επιτέλους η στιγμή που οι ανά τον κόσμο μπασκετόφιλοι περίμεναν όλη τη χρονιά. Η σειρά που θα κρίνει το φετινό Πρωταθλητή του ΝΒΑ. Οι δύο κατά τεκμήριο καλύτερες ομάδες της χρονιάς, δυο ομάδες πιο όμοιες από,τι νομίζουμε αλλά και ταυτόχρονα πολύ διαφορετικές συγκρούονται για να κατακτήσουν το δαχτυλίδι του πρωταθλητή σε μια ρεβάνς των περσινών, συναρπαστικών, τελικών. 

Τέλος εποχής

Ο Σπανούλης παίρνει τη μπάλα στα χέρια του, με τον Ολυμπιακό να βρίσκεται 2 πόντους πίσω και το χρονόμετρο να γράφει 18 δευτερόλεπτα. Περνάει το κέντρο και απέναντι του βρίσκεται ο Διαμαντίδης. Η αποτύπωση όλου του σύγχρονου ελληνικού μπάσκετ σε μία εικόνα, σε ένα μαρκάρισμα. Ο Σπανούλης σηκώνεται γύρω στα 3 δευτερόλεπτα πριν το τέλος και η κατάληξη γνωστή. Το χει κάνει άπειρες φορές άλλωστε.

Τι Στιγμές Ζούμε Θεέ μου;

Το σκορ στο 71-68. Φάουλ στο Hackett. Ο Ιταλός στις βολές με σκοπό να βάλει την πρώτη και να χάσει τη δεύτερη ώστε να πάρουν οι ψηλοί του Ολυμπιακού το rebound και να ισοφαρίσουν. Έξω η πρώτη ! Έξω και η δεύτερη, η μπάλα μετά από αναμπουμπούλα στα χέρια του Μάντζαρη που βρίσκεται μόνος του στο τρίποντο και μέσα !!! Πάμε δεύτερη παράταση.
Το σκορ στο 81-79. Ο Σπανούλης με τη μπάλα στα χέρια, τον μαρκάρει ο Διαμαντίδης. step back από τον αρχηγό των ερυθρολεύκων και σουτ από τα 8 μέτρα. ΜΕΣΑ !!!
Αλήθεια γράφω αυτές τις γραμμές με επικίνδυνα υψηλούς παλμούς.