Τέλος εποχής

Ο Σπανούλης παίρνει τη μπάλα στα χέρια του, με τον Ολυμπιακό να βρίσκεται 2 πόντους πίσω και το χρονόμετρο να γράφει 18 δευτερόλεπτα. Περνάει το κέντρο και απέναντι του βρίσκεται ο Διαμαντίδης. Η αποτύπωση όλου του σύγχρονου ελληνικού μπάσκετ σε μία εικόνα, σε ένα μαρκάρισμα. Ο Σπανούλης σηκώνεται γύρω στα 3 δευτερόλεπτα πριν το τέλος και η κατάληξη γνωστή. Το χει κάνει άπειρες φορές άλλωστε.

Μια τραγωδία στο Σινσινάτι

Οι τραγωδίες στην αρχαία Ελλάδα αποτελούσαν ένα δραματικό είδους ποιητικού λόγου. Ακολουθούσαν την τυπική ροή με την εισαγωγή, το κυρίως μέρος της πλοκής και το τέλος που συνοδευόταν από την κάθαρση. Λίγο πολύ τα δυο πρώτα είναι γνωστά. Το τέλος, όμως, ήταν ιδιαίτερο. Η κάθαρση αποτελεί και τη μετάβαση στην ηρεμία του θεατή από το άγχος και τις ψυχολογικές μεταπτώσεις.

Έτσι, κάποιοι άρχισαν από κοντά κι άλλοι από μακριά να παρακολουθούν την "τραγωδία" του Σινσινάτι. Πριν από λίγες μέρες υπάλληλοι ασφαλείας του ζωολογικού στο Σινσινάτι πυροβόλησαν και σκότωσαν έναν γορίλα όταν ένα παιδάκι έπεσε μέσα στον χώρο που περιοριζόταν. Σύμφωνα με τους εκπροσώπους του ζωολογικού και μια μεγάλη μερίδα του κόσμου ήταν αυτό που έπρεπε να γίνει. Αυτό που πρόσταζε η περίσταση. Σύμφωνα με τους απανταχού ζωόφιλους ο γορίλας δεν έπρεπε να θανατωθεί κυρίως επειδή δεν υπήρξε κάποια ένδειξη ότι το παιδί διέτρεχε πολύ σοβαρό κίνδυνο. Αντίθετα, θεωρούν ότι έπρεπε να τον κοιμίσουν.

Η 'καραμέλα' της Σχιζοφρένειας!

Στο μικρό διάστημα της μιας εβδομάδας έχω μείνει άφωνη: ‘Πατέρας βίαζε επί 3 χρόνια την κόρη του’, ‘ιατρός ΄σιδέρωσε΄ την ερωμένη του (ναι σωστά καταλάβατε, πήρε το καυτό σίδερο και το πάτησε πάνω της), ‘δράκος’ στο Μαρούσι επιτέθηκε σε 5 γυναίκες.

Τι Στιγμές Ζούμε Θεέ μου;

Το σκορ στο 71-68. Φάουλ στο Hackett. Ο Ιταλός στις βολές με σκοπό να βάλει την πρώτη και να χάσει τη δεύτερη ώστε να πάρουν οι ψηλοί του Ολυμπιακού το rebound και να ισοφαρίσουν. Έξω η πρώτη ! Έξω και η δεύτερη, η μπάλα μετά από αναμπουμπούλα στα χέρια του Μάντζαρη που βρίσκεται μόνος του στο τρίποντο και μέσα !!! Πάμε δεύτερη παράταση.
Το σκορ στο 81-79. Ο Σπανούλης με τη μπάλα στα χέρια, τον μαρκάρει ο Διαμαντίδης. step back από τον αρχηγό των ερυθρολεύκων και σουτ από τα 8 μέτρα. ΜΕΣΑ !!!
Αλήθεια γράφω αυτές τις γραμμές με επικίνδυνα υψηλούς παλμούς.

Τί μας απέμεινε;

Είναι κάποιες νύχτες που κάποιος δεν μπορεί να κοιμηθεί, γιατί το μυαλό του διαρκώς δουλεύει και σκέφτεται διάφορα πράγματα. Πόσες φορές, άραγε, να έχει γίνει κάτι τέτοιο; Είναι και ο λόγος που γράφω το παρόν άρθρο. Να εκφράσω αυτές τις σκέψεις που δε με αφήνουν να κοιμηθώ. Χάνεις τον ύπνο σου μερικές φορές για ασήμαντα πράγματα. Ασήμαντα μπορεί να μην είναι σήμερα, τη προκείμενη στιγμή με τα συναισθήματα που έχεις μέσα σου. Με το χρόνο, όμως, θα γίνουν. Και όταν γίνει αυτό, κοιτάς πίσω και γελάς. Οπότε τί ακριβώς είναι αυτό που μας έχει απομείνει; Με βάση το χρόνο... τίποτα.

Παρελθόν, παρόν και χάος

-Προσοχή, θα ζαλιστείτε-

    Χάος. Ακριβώς αυτό. Επικρατεί το απόλυτο χάος στο μυαλό μου όταν σκέφτομαι το μέλλον. Το μέλλον. Ακούγεται τόσο μακριά και ταυτόχρονα κοντοζυγώνει. Κάθε δευτερόλεπτο που περνάει, αυτομάτως γίνεται παρελθόν. Ναι μαμά, ναι γιαγιά, είμαστε νέοι. Έχω όλη τη ζωή μπροστά μου, αλλά, ξέρετε, τρυπώνει ύπουλα μερικές φορές μία μικρή λεπτή φωνούλα στο κεφάλι μου που επαναλαμβάνει: «Δεν το ζεις αρκετά, κάνε κι άλλα πράγματα, πιάσε καμιά δουλειά, δες τι θα κάνεις αύριο μεθαύριο. Α, πέρνα και κανένα μάθημα». Δεν την ακούτε;

Περί Αντιπολίτευσης ή γιατί ο Κυριάκος δεν θα αλλάξει τίποτα

Ας ξεκινήσουμε με κάποιες βασικές παραδοχές. Η παρούσα Κυβέρνηση έχει πρακτικά αποτύχει. Απώλεσε κάθε έννοια αξιοπιστίας με τους ίδιους (αστραπιαίους) ρυθμούς με τους οποίους κέρδισε την υποστήριξη του απλού λαού. Με την υπερψήφιση και του τελευταίου μνημονίου και με τους εφαρμοστικούς νόμους που έπονται είναι δεδομένο ότι η παραπάνω από εύθραυστη πλειοψηφία των 153 βουλευτών του κυβερνητικού συνασπισμού δεν θα ολοκληρώσει την τετραετία αλλά θα έχουμε για άλλη μια φορά πρόωρες εκλογές. Το να γραφεί όμως άλλο ένα άρθρο για τα λάθη τις παραλείψεις και τις παλινωδίες της παρούσας κυβέρνησης είναι μάλλον αχρείαστο καθώς καθημερινά σε sites, blogs και εφημερίδες όλων των αποχρώσεων και των ιδεολογιών το ζήτημα αναλύεται τουλάχιστον εξαντλητικά. 

Πέντε χρόνια είναι μια ζωή

2016. Πέντε χρόνια από την έναρξη του εμφύλιου πολέμου στη Συρία, μια άλλοτε αυτόνομη και αναπτυγμένη χώρα φαίνεται να έχει έρθει στα πρόθυρα της καταστροφής. Πέντε χρόνια από το ξέσπασμα της μεγαλύτερης μεταναστευτικής κίνησης της εποχής μας, κάθε μέρα που περνάει μπορούμε με μεγαλύτερη σιγουριά να ισχυριστούμε πως καμία χώρα, καμία ήπειρος δεν δείχνει να είχε προετοιμαστεί για το τι επρόκειτο να συμβεί.

Καλύτερη Εντεκάδα Season 2015-2016

Μεγάλη μέρα η σημερινή! Η μεγαλύτερη διασυλλογική διοργάνωση στον πλανήτη ολοκληρώνεται απόψε με τη "μάχη της Μαδρίτης". Atletico και Real θα αγωνιστούν για το τρόπαιο, σε μια αναμέτρηση που παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Σήμερα είναι η βραδιά που οι καλοί παίχτες γίνονται ήρωες και οι ήρωες, θρύλοι. Τελικός Champions league λοιπόν, και οι Λάμπρος Αναστασό και Μάριος Μαύρος διασταυρώνουν τα ξίφη τους για την καλύτερη εντεκάδα της season. Οι επιλογές έγιναν βάσει της φετινής αλλά και συνολικής εικόνας του κάθε ποδοσφαιριστή στο champions league αλλά και στο πρωτάθλημα που αγωνίζεται. Πάμε !

Από τις ομορφότερες εμπειρίες

Τον Ιούλιο του 2015, καθώς ήμουν (ως συνήθως) μπροστά από έναν υπολογιστή, βρήκα μια ανακοίνωση από την Νομική Αθηνών. Η ανακοίνωση μιλούσε για ένα διαγωνισμό εικονικής δίκης και να στείλουν το βιογραφικό τους οι ενδιαφερόμενοι. Με αφορμή την ίδια ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε πριν μερικές μέρες, πήρα την ευκαιρία να γράψω για την εμπειρία που αποκόμισα από αυτόν τον διαγωνισμό. 

Σαν σήμερα δολοφονήθηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης

Η ζωή του αξιομνημόνευτη. Ο θάνατός του ηρωικός. Μου φαινόταν πάντοντε πραγματικά δύσκολο να καταγράψω ιστορικά γεγονότα, κυρίως γιατί δεν τα έζησα. Παρ’ όλ’ αυτά, σήμερα ένιωσα την αδήριτη ανάγκη να μιλήσω για το Γρηγόρη Λαμπράκη, ο οποίος δολοφονήθηκε πριν από 53 χρόνια, σαν σήμερα.

Next station…Acropolis

Ας πάμε πολύ πίσω, μεταξύ 2^ου και 1^ου π.Χ. αιώνα, όπου βασιλιάς του ιστορικού Πόντου υπήρξε ο Μιθριδάτης Στ΄. Ο βασιλιάς, φοβούμενος μήπως οι εχθροί του τον δηλητηριάσουν, χορηγούσε βαθμιαία στον εαυτό του μη θανατηφόρες μικρές δόσεις δηλητηρίου, για να αποκτήσει ανοσία, κάτι που τελικά κατάφερε. Μετά την ήττα του από τον Πομπήιο, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει πίνοντας δηλητήριο, όμως λόγω της ανοσίας που είχε αποκτήσει η απόπειρα του απέβη άκαρπη, με αποτέλεσμα να καταφύγει σε ένα μισθοφόρο για να τον διαπεράσει με σπαθί.